ama oluyor.

biliyor musunuz, ben balinalarla yüzen, üzümlü kek adında bir kız tanıyorum. bu kız, tüm dünyayı çıplak ayakları ile gezerek dolaşırdı. bu, üzümlü kekin bir oyuncak ayısı vardı.

bu oyuncak ayı, canlıydı. konuşabiliyor, uyurken üzümlü kekine sarılabiliyordu. çocuk kalpliydi bu ayının ismi. o gerçek bir oyuncaktı. çocuk kalpli, hep üzümlü kek, onu yanında taşısın, o gezdiği yerlere götürsün isterdi ama üzümlü kek, hep başka oyuncakları ile gezerdi. çocuk kalpli buna çok üzülürdü, özellikle noel gelince kendini çok kötü hissederdi. noel gecesi, sabaha kadar uyumazdı. üzümlü kek, onu hatırlasın diye beklerdi ama üzümlü kek hiç hatırlamazdı. yıllarca bekledi çocuk kalpli, en son karanlık bir dolaba atıldı kimse onunla noel’de oynamayınca. orada, tüm umudunu tamamen kestiği bir an, bir noeli daha beklemeye karar verdi. işte bu noel’de son kez bekleyecek sahibini. eğer gelmezse üzümlü kek, o da diğer oyuncaklar gibi cansız olacaktı artık. sonsuza kadar üzümlü kek’in kalacak ama onunla bir daha konuşmayacaktı…

bunu duyan üzümlü kek, yine umursamadı ve çocuk kalpli’nin kalbini kırdı. çocuk kapli, çok sinirlendi ve noel’i beklemeden cansızlaşıp, oyuncak ayıya döndü.

artık sonsuza kadar, cansız bir ayı olarak, o üzümlü kekin kalbinde uyuyacak.

dün, bunu yazmamın sebebi, rüyamda birkaç kere seyahat ettiğim 26 aralık 2021 gününde, kendimi hep aynı şekilde bulmamdı. mahvolmuş, ek sakinleştirici verilmiş, paramparça bir şekilde, yeni oyuncaklarım ile yatıyordum.

gelecek değişebilir mi diye yazdım, öyle çok da değişmezmiş. üzümlü kek, aynen böyle planlıyormuş.

neyse, diyebileceğim hiçbir şey yok, görülen o ki, bir noel daha gözyaşları ile geçecek ama bu sefer, bahçemden koparılar çiçekler, başkalarının bahçelerine ekilmeyecek.

sen artık huzuru unut…

çok yorucu birgün oldu. 1 yaş ve 2 yaşı birleştirdik bugün kreşte. aman tanrım, bir ara, havada, uçan çocuk gördüm. birbirlerini etkilediler ve hiç söz dinlemediler. normalde sınıf 2 yaş söz dinliyordu. sınıf 1’i görünce, onlar da bıraktı. bir ara muslera gibi oradan oraya atlıyordum. sirk gibiydi. küçük çocukların, bu daha tehlikeli olabileceğini hiç ummazdım. 12 kişilik sınıfta, 3 öğretmeniz ama durduramıyoruz çocukları. kreş yıkılıyordu bugün.

neyse ki, yarın son ağır günüm. sonrasında ise sadece gençlik merkezinde, etkinlik için çalışacağım yarım gün. dünkü çamur oluşumdan sonra, etkinliğe atıldım. kışları, noel’den önce soğuk bir ormanda yürüme aktivitesi oluyor. luminary walk deniyor buna. daha önce katılımcı olarak yer almıştım. çok zevkliydi zarflı ışıklandırmaları görmek. şimdi kendim yapacağım. yine eğlenirim umarım.

evet halloween bitti noel başlıyor…

ilk noel kurdelalarım geldi. umarım en kısa sürede, ağacımı da bulacağım. frankemuth’a gitmem gerekebilir, artificial bir şey bulmak için. ucuz bir şey almayacağım, çünkü senelerce kullanmak istiyorum. dikkatli olmam gerekiyor.

bu sene hedef, tüm hazırlıkları 1 aralık’a kadar tamamlamak!

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.