now you’re mine.

kas ağrısı sabahı. dün 4km koşup, peşine de çocuklarla futbol oynamak çok iyi bir fikir değildi sanırım. koşacağım günler kesinlikle akşam aktivitesi olmamalı. bugün sadece yürüyebilecek bir haldeyim. haftada 2 gün koşmayı ise, kesinlikle ekliyorum to do list’ime. bu çalıştırdığım küçük küçük çocuklar:

canımı çıkardılar dün. eşim de fotoğraflarımı çekmek için gelmişti akşam aktivitesine. dönüşte, aracımı sen kullanır mısın diye sormak zorunda kaldım. eşimin kısa süre önce, aracıma binmesini sonsuza kadar yasaklamıştım. hijyen kurallarıma saygı duymuyor benim. çıldırıyorum ben.

9’da yatağıma girdiğimde ölmüştüm artık. ayaklarım ve bacaklarım öyle sızlıyordu ki, yine onu çağırıp, kafama bir şeyle vurup beni bayıltır mısın, demek geldi içimden. deliksiz uyusam daha iyi hissederdim bugün ama ona da, dün gece çıkan fırtına mani oldu. sürekli uyandım. hortum da çıktı sanırım, çünkü evin çevresinde sürekli dönen bir rüzgar vardı. sabah da bahçemizin her yeri ağaç kırıkları ile dolmuştu.

ama daldığımda ise direk üzümlü krallık’ta buluyordum kendimi. kaç kere uyandım bilmiyorum ama hepsinde üzümlü kekime geri dönebildim. dün gece, son 3 yıldır en mutlu rüyamızdı. sabahtan beri her anını hatırlamaya çalışıyorum. çok ama çok mutluyduk kekimle. sonunda, istediği çocuk kalpli olmuştum. hep böyle olacak olur mu diye söz verdiriyordu. benimse muzurluğum üzerimdeydi. madem böyle bir gücün vardı, neden daha önce kullanmadın üzümlü kek diye takıldım, keşke daha gençken başlasaydın bu işlere. beni böyle sevmiyordun, dedi üzümlü kek, sevdiğini düşündüğüm zamanlarda bile kalbinde bir sürü kişi vardı.

öyle göstermişim bir şeyleri saklamak için diye sarıldım ona…

now you’re mine, dedi daha sıkı kucaklayarak.

yes, i am…

umarım noel’de de, gerçek ellerinle kucaklarsın üzümlü kek, hayat dediğim şey sensin işte, ne olur beni o gün öldürme, eskiye döndürme, dedim. daha çok sarıldık.

bu sabah, hayat, her şeyi başarabildiğimiz bir yer değildir ama istediğimiz şeyleri mutlaka deneyebileceğimiz bir yerdir, diyordum kendime.

denemedik üzümlü kek. daha hiç denemedik gerçek hayatta böylesine bir sevgiyi. ikimiz de üstelik.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.