sevmek ne zor şey.

havanın, tamamen aydınlanması ve bizi yatağımızdan, ruhsal anlamda ayırışı saat 11.00’ı buluyor bugünlerde. ingiltere yağmurları gibi yağmurlar da diğer bir yandan yardım ediyor bu karanlığa. istediklerimi fazlasıyla başarıyorum ama aynı zamanda uyku düzeni olarak, mahvolmuş durumdayım. gerçi bugün, sağlık testini geçemedim softball takımı için ama yaşıtım hiç kimse yoktu zaten takımda, 20 yaşındakilerle oynayabilir miydim, büyük soru işaretiydi. nöbetler sorun oldu. ne yazık ki, çıkıyor dosyamda. aşırı yorgunluğun, bu nöbetleri tetikleyebileceği düşüldü notuma. son kararı, yine takım koçları verecek ama sanmıyorum, her an bayılabilecek birini takıma alabileceklerini. öyle çok iyi bir oyuncu da değilim zaten.

bir işim daha oluyor muhtemelen. yine çocuklarla, bir anaokulunda. okulumun sayesinde aldım bu işi de. 30 saate sıkıştırmaya bakıyorum tüm haftalık programımı. eşimin ve ailesinin bu konuda ne düşündüğünü, önemsemedim. bıktım hayatıma karışılmasından. eşimin babasının yüzüne kapadım bu sabah telefonu. seninle evli değilim ben, dedim.

rüyamda da üzümlü kek ile tartıştık. konu erken uyumamamdı. bu son uyarışım, seni nereye koyacağımı biliyorsun, dedi. alır şu oyuncaklardan birini, kafanı yararım senin, dedim, uyuyabilsem, zaman bulabilsem, zaten yorgunluktan erkenden yatacağım, bu akşam öyle yaptım ama eşim yemek için uyandırınca, tekrar yatamadım, ayrıca uykularımı kaçıran şeyin, gerçek hayatta canımı yakman olduğunu da biliyorsun, ben sana daha nasıl anlatayım içinde bulunduğum durumu diyorum. fiziksel olarak yorulup, erken yatacaksın diye tekrarlıyor. üzümlü krallıktaki, en sevdiğim oyuncak ayımı fırlatıyorum kafasına. sonra, hareket edemeyeceğim şekilde, çok kötü yakalıyor beni. korkumdan ölüyorum o an, kalesine kapatır diye. kafamdan öpüyor sadece, rahatlıyorum. bu dediğim olacak, demek.

ne yazık, elinde çaresizim ve benim dediklerim asla olmayacak. tüm hayatımız böyle geçecek. hep canımı yakacak ve onun istedikleri olacak. ölene kadar hep ağlayacağım.

sevmek ne zor şey…

çok iyi birgün sayılmaz. neyse ki hafta sonu, biraz kaçacağım her şeyden.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.