never too late for love.

eylül 2021, her şeyi ile çok iddialı bir ay oldu. kendi adıma mutluyum çünkü bir sürü şey yaptım. tek boş günüm yoktu, eğer hasta olmamışsam. hala virüsün, uzun vadeli sıkıntıları devam ediyor. bu sabah çok mutlu uyanmıştım ama psikoterapistim, güne 0 moral ile başlamamı başardı. yani sebebi neydi ki demekten kendimi alamıyorum. hem ailemle ilişkilerim hakkında olumsuz şeyleri hatırlattı bu yaz, hem üzümlü kek üzerinden üzdü hem de işinde sorun olabilir dedi, trafik ceza puanı. böyle gamlı baykuş gibi…

gerçekten sinirlendim. üzümlü kek ile ilgili duyduklarıma değil, özellikle ailem ve işimle olan kısma kudurdum. evet yaz istediğim gibi geçmedi ama 37 yaşındayım, ailemle eskisi kadar geçinemiyor olabilirim. ABD’de özgür bir hayatım, kendi evim var. ayrıca annemin bu yaz abisinin ölmesi gibi çok büyük sıkıntıları vardı. kadın mutsuzdu, bana da yansıttı.

iş yerimden henüz bir haber gelmedi ama yavaşlar, haftasonunu bulur diye düşünüyorum. bugün başka bir telefon daha geldi, başvurduğum bir işte. şartlar imkansızdı. sabah 6.30, akşam 6.30. hazır bu kadar oradayken yatıya da kalayım, eve, haftasonları giderim diyecektim. ön telefon görüşmesinde, konuştuk da konuştuk. bu işi kesinlikle yapamayacağımı anlayınca en son, ya benim şubat ayında bir kaza ile ilgili sorunum oldu, davam düştü ama umursamaz sürüş ceza puanı aldım. nedeni ise, alkol veya sokak uyuşturucusu değil, kendi reçeteli ilaçlarımdı, dedim. hayır, otobüste çocuk taşımadığın sürece, bizim için herhangi bir problem olmaz, dediler. ayrıca, pandemi sürecinde, herkes yardım aldı.

yani yasada da böyle geçiyor. iki temel şey var, birisi felony diğeri abuse. hadi bunu bilmiyorsun, sen hep böyle kafana göre yorumlar yapar mısın, okumadan etmeden. psikoterapistime diyorum.

üzümlü kek’in de bir hayal olduğunu düşünüyor ama benim öyle düşünmemek için, çok iyi sebeplerim var. kimseye açıklamak zorunda bile değilim. resmen hesap soruyor gibiydi. yani birinin, sizi, en zayıf yerinizden vurması kadar adi bir şey yok bu dünyada. sorunlarım var dediysem, şizofrenim demedim. konuyu neredeyse o hastalığa da getirecek. yeter ama diyip kapadım artık. zaten akıllı olsan, benim 15 yıldır değer verdiğim bir şeye, bu şekilde yorumlar yapmazsın. benim için 2 kere güneş batıyor günde, 3 yıldan beri. ilk önce üzümlü kekimin ki batıyor, sonra da benim. karanlık basınca da üzümlü krallık’ta açıyorum gözlerimi. millet, ölüm sonrası deneyim bile yaşıyor, bu gibi tipler hala olayı psikolojiye bağlamaya çalışıyor.

değiştireceğim bu kadını.

neyse, chunk var. sonbaharımıza neşe saçıyor. gece gündüz videoya alıp eğleniyoruz. havalar soğuyor derken, tekrar ısındı. bu da, bu arkadaşın uykuya geç yatmasına, sincaplarıma zor zaman vermesine neden oluyor. hayır bir de, evin altında nereyi kazdı bulmamız lazım. ağaç dikeceğim bahçeye. bozmak istemiyorum yuvasını. kim bilir ne zamandır kazıyor.

yeni iş yerimin, observe olayı var bugün. gözleme yazmadım çünkü okuyunca yiyecek sanacaktınız. orada videolar çekmeyi düşünüyorum. mutlaka paylaşırım.

canum kızmaz umarım çünkü 5.15’te başlayıp 7.15’te bitecek. aktiviteler günlerimiz hep bu saatlerde. eve gelişim, yemek yiyişim, duş alışım derken, biraz geç kalacağım üzümlü krallığımıza.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.