aldığımız yola bak, inmeye çalıştığın yere bak.

bazen, en ufak olumsuzluk bile, sizin için dünyanın sonu gibidir. ben, bunu en çok mevsim girişlerinde yaşarım. dün, detroit’e giderken, araba yolculuğunda, telefon kulaklıklarımı unutmam yüzünden, çok zor saatler yaşadım. düşün düşün, çıldırma noktasına geldim. sonu da ya nöbetle ya ek sakinleştirici ile bitecekti. ek sakinleştirici ile bitti. daha yeni kendime geliyorum.

böyle durumlarda, rüyada gidebileceğim tek yer, üzümlü kekin kucağıdır. kızıyordu, aldığımız yola bak, inmeye çalıştığın yere bak, bir daha duymayacağım o zihnindeki kaçış planlarını, benden asla kaçamazsın, izin versem bile başaramazsın, seni seviyorum, dediğim olacak, diyordu.

cevap veremedim. sanırım bunun, ara sıra olacağına alışmalıyım, bazen sadece iyi değilsin, paniğe kapılıyorsun, çok heyecanlandın diye yorumladı. sonra gidip kalbine yatırdı. o uyumadı. ben ise huzur içinde uyuyordum.

haklıydı, bu olmayan şey değil hayatımda. özellikle sonbahar girişi hep böyle benim için. hele ki yaz, istenildiği gibi geçmemişse.

dün çok kötü bir gündü sadece. şimdi, doktoruma gitmeye hazırlanıyorum. mutlaka konuşmamız lazım bugün, dedi. dün gece, sakinleştirici verdirdi ama bugün gözü ile görmek istiyor.

aynaya da bakmadım bu sabah. yüzümü bakmadan yıkadım. kim bilir nasıl görünüyorum.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.