promising.

daha iyi bugün, babamdan aldığım umut verici haberden sonra ilk işim americorps’a, şu an için, önerdikleri işi, daha iyi bir adayın yapması gerektiğini söyledim. beceremeyeceğim çok açık şu an. bunun yerine daha esnek ve moral verici bir işte çalışmak, bana iyi gelecektir. bu iş, aynı zamanda kariyerimin ilk basamağıydı. çok sevgili günlerdi, çok eğlenirdim.

babamın ciğerlerindeki nodül sandığımız kadar kötü çıkmadı. etrafını çok etkilememişti. iyi bir tedavi ile sağlıklı günlere kavuşacak babam. tabii sigarayı da bırakması gerekiyor. daha sağlıklı bir hayata adım atacak böylelikle. kötü günlerin değil, iyi ve sağlıklı günlerin habercisi aldığı sonuç. çok şükür. ne olur, noel’e kadar en azından kötü bir şey olmasın, azıcık da olsa kendimi toparlayayım modundayım, 2020 başladığından beri, hiç kesilmedi başıma gelen şeyler. gözümden yaş, hiç eksik olmadı.

ilk iş, azıcık da olsun egzersiz yapmak oldu. yürüdüm yine çayırda. sincaplarımın hepsi orada şu an. yemişlerle ziyafet yapıyorlar, en güzellerini gömüyor sonra yerini hatırlamıyorlar. zavallı sincabım enish, her yeri kazıyordu bugün.

bahçemdeki çalım da, artık dikildiği topraktaki organiklerini paylaşabilecek durumda. hatta ağaç oldu. en kısa zamanda mapple dikeceğim. yarın bakmaya gideceğim en yakın çiftliğe. istersem 2 metre bile alabiliyormuşum ama birinin bahçeyi gelip, kontrol etmesi gerek. umarım sonbaharda sarı kırmızı olacak bahçem. üzümlü kek, hissediyorum hala içerliyor azıcık da olsa galatasarayla ilgilenmeme ama ben normal bir galatasaraylı değildim ki. hala ilgimi çekiyor normal olarak.

gökgürültüsü hissediliyor bugünlerde. dün gece de hastayken, kucağındaydım ama kızıyordu gizliden. yine dediklerinin, hepsinin yapılmasını istiyordu. her zaman erken uyuyamıyorum ama üzümlü kek, uyumak için çok efor sarfedince de hastalanıyorum, ben de hep uyumak istiyorum, senin yanında olabilmek için, hayal kırıkları ile döndürdün beni buraya yine, hiç kolay olmadı inan diye, sakinleştiyorum. daha sıkı sarılıyor. iyi geliyor. sabah iyileşmiş uyanıyorum. yarın da ymca’e gideceğim. yapacağım işe fiziksel olarak hazır olmam gerek. kaslarımı olabildiğince açmalıyım. beni işe alan kişi, daha çok saat çalışmamı da istiyor, cv’me hayran olduğunu ve daha çok saat ve istediğim kadar onunla çalışabileceğimi söyledi. sadece haziran’a kadardı, şimdi daimi olacak istersem. insan kaynakları ile pazarlık yap, aşırıya da kaçma ama verdiklerinden mutlaka fazla iste diye tavsiye de verdi. çalıştığım fabrika kadar esnek bir iş. çocuklarla da çok eğleniyorum. onlarla oynamak iyi geliyor. josh’a umut vermemiştim yazın zaten. federal iznim sırasında, hükümet yardımı dışında, maaş almak istemediğimi belirtmiştim. yeni işe başlayacağımı belirttiğim gün ise, insan kaynakları müdürüm aradı ve referans için kendisinden yardım alabileceğini söyledi. işi bıraktığımı duyunca, havaya zıplayıp, kollarını kaldırmadıysa ben de bir şey bilmiyorum. 2 yıl boyunca öyle çekti ki benden. patronu beni seviyor diye de bir türlü kovamadı. özellikle bu yaz, eğer instagram’dan nasıl tatil yaptığımı görmüşse, içinden sürekli allah belanı versin diye, söylenmiştir. cv’me yazamadım zaten utancımdan. yarı zamanlı çalışıp, onu bile doğru düzgün çalışmadım. yardım kuruluşundan yardım alırmış gibi hissettim çoğu zaman kendimi. çok şey borçluyum. keşke telafi etme şansım olsa.

daha henüz başındayım ama güzel bir gün. umut verici.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.