salılar.

kadınlardan ve salı günlerinden çok çektim ama onlar da benden çekti ne yalan söyleyeyim. hayatımın, gerçekten unutmayacağım günlerden birini yaşadım. önce babamın hasta olduğunu öğrendim. durumu net değil ama muhtemelen akciğer kanseri ve ciğerlerinden ameliyat olacak. şu an ufak bir nodül var. çok büyük değil ama bu işler bazen, umulan gibi ilerlemiyor. umarım kötü değil, sağlıklı günlerin habercisidir, her şey iyi gider ve sigarayı bırakması ile mutlu bir şekilde sonlanır.

sonra üzümlü kek’in, böyle günlerde söylediği, sözü tutmaya karar verdim. zor zamanlarda büyüme sözü verdirmişti. işte o gün bugündü. her sabah evimizin sokağındaki çayırlıkta yürüyüş yapıyorum sabahları, henüz kendimi ymca’e tıkmadım. hala yaz burada, inanması güç ama öyle. yapraklar da sarıya dönmedi henüz. çıkıp yürüyüş yaptım sakinleşmek için.

ama yürüyüşten dönüş tam bir facia oldu. dalgınlıkla mutfaktaki musluğu açık unutmuşum. bunu kısa zaman içerisinde ikinci kez yapıyorum. giriş katını su basmış. evden içeri girdim ama hareket edemiyorum çünkü bulaşık makinasından sesler geliyor. belli ki yanmış, kısa devre yapmış. içeri giremiyorum. üst katta eşim uyuyor ama aşağı inme sakın diye bağırarak uyandırıyorum. o da yanıma gelemiyor. sonra o ailesini ben de becca’yı arıyorum telaşla ama benim arayışım tam bir facia. korkudan dilim tutuluyor resmen. hemen geliyorlar, garajdaki şalteri indirip, evdeki suyu boşaltmaya başlıyorlar. su ne yazık ki, alt kattaki çamaşırhaneye de inmiş. komşumuz bile geliyor suyu boşaltmak için. becca’nın, yazdan sonra beni gördüğünde dediği şey oluyor, gerçekten herkesin başı belaya giriyor bugün. daha geleli 12 gün oldu. sabah yazmıştım bunu.

sonra telefonuma bakıyorum, bakmadığım sürede 2 mail düşmüş telefonuma. geçen hafta yaptığım 2 iş görüşmesine de kabul almışım ayrı ayrı.

birisi americorps adlı insani yardım kuruluşu diğeri ise kentwood belediyesinin gençlik departmanıydı. americorps’u eleyeceğim muhtemelen çünkü sözleşmeleri sadece 8 aylık ve çalışma koşulları çok ağırdı. tamam parası çok iyiydi ama sabah 8 akşam 5, devamında üniversite, biraz zor olurdu. şu an öyle bir güçte değilim. gene de son kararımı vermedim çünkü bugün çok karışık birgündü ama gönlüm gençlikten yana, bu işi yıllarca yaptım ve çok eğlendim açıkcası. çok çocuk kalpliydi, aldığım gruplar bambi de olabilecek, bu olur bence. ekim’de başlayacağım. evrak işlerinde bir sorun çıkmaz umarım. elimde basılı bir yeşil kart yok henüz, sadece yeşil kartımın devam ettiğini söyleyen bir kağıt var. lanet olası uscis. çalışmıyor resmen. 18 aylık uzatma kağıdına, 6 ay daha yolladılar. herkesi madur ediyorlar ama önceki işimden biliyorum. aldığımız elemanların uygulaması benim bilgisayarımda da vardı. işyerleri homeland security departmanından direk görebiliyorlar, kimin çalışma izni var kimin yok. aynı zamanda suçlar ve drug testler de görünüyor. drug’dan kasıt, reçetesiz her türlü uyuşturucu. yakın zamanda kaza yapmıştım ama düştü o dava, ceza almadım. alsaydım bugünkü iş kesinlikle olmayacaktı. onu söyleyebilirim. çünkü bu direkt devlete bağlı bir iş.

ne olduğu belirsiz birgün.

çocuk kalpli

One Comment Kendi yorumunu ekle

  1. Alev Abla dedi ki:

    🤦‍♀️ Allah korumuş ya boş bulunup içeri girseydin. Geçmiş olsun neyse ki iyi komşuların var.

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.