hüznün gemileri.

iyi mi kötü mü bilemediğim birgün. kardeşim, sonunda eşyalarını da alıp, terk etti evini. çocuk da gitme demedi. umrunda değil. moralim nasıl bozuldu anlatamam. BRO diyerek severdim. çok da severdim.

okula da yetişemedim, kimliğim çıktı ama kış sömestirinde başlayacağım, ders seçemediğim için. türkiye’den seçilmiyordu. birinin binasına gitmesi lazım ama o kişi dağdaydı!

her işte bir hayır misali, linkedin’den biri ulaştı bana. iyice toparlamıştım zaten iş sitemi. yardım kuruluşunda çalışırsın, hem okuduğun bölümü pekiştirsin diye. iş, ekimde başlayıp, haziran’da bitecek. üstelik yaz’a kadar. arada da mutlaka tatiller de olacak. kabul ettim, haber bekliyorum. döner umarım. tam şu an istediğim iş. 4 ay da dersim de yok.

zaten eşim istemiyordu eski işyerimi, hemen hemen aynı ücreti kazanacağım. hayatıma heyecan geldi, olur umarım.

kardeşime moral olsun diye çeşme’de alacağız soluğu, bayram tatili bittikten sonra. dünyanın sonu değil, ben zaten ABD’ye gelmesini istiyordum. buluruz birilerini.

elimi eşek arısı ısırdı. antihistaminik kullanıyorum. ağrı kesici ve ateş düşürücü de. ne zor böyle bir bünyeye sahip olmak.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.