geceleri uyumak zor oluyor.

hem virüsten yaralı çıktım, hem epilepsim var ama umrumda değil. oturdum bira içiyorum. dünyadaki en sevdiğim şeye kavuşamadım. gerçek hayatta, neler yaşadığımı bildiği halde kılını kıpırdatmadı, rüyada da gelmiyorum, dedi bıraktı. ona giden kartpostal da bugün, yarın elimde olur.

geceleri uyumak zor oluyor. erken yatıyorum ama uykuya geçemiyorum. sıkıntım büyük!

bu yaz da beni ağlatacak. şu ana kadar ağlamadım ama bundan sonra farklı olacak. göz yaşlarım hiç durmayacak.

dün gece bir antlaşmayı hatırlattım ona. eğer dönmezsen, beni özgür bıracaktın, dönmüyorsun ama ben, yine de sadakatten yanayayım, bir yere gitmiyorum, doğum gününde sana uçmayı öğrettikten sonra, geri kalan hayatımda kalbinde uyuyacağım, dedim.

öfkeliydi. anlaşılan bu sözünde de durmayacaktı ama ona ne olursa olsun, uçmayı öğretecektim. ilk önce, göğe çıkaracaktım, sonra da aşağı bırakacaktım onu. o zaman, kanatları olduğunu ve başka güzel diyarlara gidebileceğini fark edecekti. sonra onları gezmeye başlayacak, üzümlü krallığı terk edecekti. ben de ya kalbinde uyuyacak, ya da ondan önceki dünyamı geri kuracaktım, kendi kalemin bahçesinde.

hikayemizin ortası daha tam yazılmadan, son gelmişti…

eşimle yaptığım tatile çok kızmıştı ama ben, bu hayatta, sadece onu tanımak isterdim. beni yüz üstü bırakmak yerine, hayatımda olsa, bu evlilik zaten olmayacaktı. kendine konuş, yapamadıklarını başkası yapıyor, canı istediğinde avrupa tatilinden bile vazgeçip, yanıma gelmeyi tercih ediyor diye kızmaya, küsmeye hakkın yok, diyorum. özellikle benden her gün haber alırken, sevgi dolu sözler duyarken, fotoğraflar, videolar görürken, bu kabul değil, benim böyle bir şansım olmuyor, ayda yılda ortak arkadaşımıza yalvararak fotoğraflarını çalıyorum, benim hiç onurum yok mu diye bağırıyorum.

çok üzücü şeyler söylüyor üzümlü kek ama hiçbir şey beni yine yüzüstü bırakmasından daha çok acıtmıyor.

ben mahvoldun, görebiliyor musun üzümlü kek, ben mahvoldum!!!

ama sen de geceleri kalp ağrısından uyuyamazsan, o kalbinde ağrıyan şeyin, ben olduğumu hatırla olur mu?

ben artık orada uyuyorum…

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.