june 14, 2021

çok hastayım ama ailem, bu halde bile elinden geleni yapıyor. hastalık hali, utanılacak bir durum yok ama sabah az da olsa yürüyüş yaparken, altıma yaptım. çocukluğumdan beri ilk defa oldu. suluydu ve tüm bacaklarım battı. annem gelip aldı beni, battaniye ile, arabaya bindirdi. sonra eve gelip yıkadı ve aynı bebekliğimdeki gibi bir güzel giydirip yatağıma yatırdı.

yine de ellerinden geleni yapmışlar, balonlarla süslediler odamı. ev sevdiğim çiçekli, muzlu, krem şantili pastadan da aldık. kola da doğum günü için serbest.

10 günüm odamda geçecek. umarım böyle geçer, hastaneye yatmak zorunda kalmam fenalaşıp. yine çok büyük bir üzüntü yaşadım. oksijen satürasyonumun düşmesi hiç sürpriz olmaz. yıkılmış durumdayım.

aslında, elimden gelen her şeyi sonuna kadar denemenin huzuru var içimde. artık başka şeyler olmasını istiyorum hayatımda, tüm yaşam gücümü bu yeni şeylere vereceğim. ilk önce şu kamp ile başlayacağım. sonra her günümden ayrı tad alacağım foça’da. artık beni hiçbir şeyin üzmesine izin vermeyeceğim.

onun da vermeyeceğim…

yeterince üzdü, ağlattı.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.