departing.

valiz hazırlama, valizi hazırlarken, alınması gereken şeyleri, unuttuğunu fark edip, gidip onları alma ama alırken başka şeylerle de ilgilenip, zaman kaybetme günü kendi adıma. bir kere de son anda hazırlamayayım şu valizi, ölürüm sanki.

ama yeni lego figürleri çok güzel. bunlara bayıldım! yarın, uçuştan önceki son bloğumu, bunlar eşliğinde yazacağım. her gittiğim tatilde, mutlaka yanımda lego mini figürleri vardır benim.

son hediyeler de alındı…

hem stresli hem de üzgünüm bugün. üzümlü kek ile çok üzücü bir gece geçirdik. benden 1 yıl daha beklememi istedi, ben de, bunu yapamayacağımı tekrarladım yeniden. sonra hakaretler, allah belanı versinler havada uçuştu yine. yazım, yine gözyaşı içinde geçecek, üstelik başka birisi de ağlıyor bu sefer ama umarım sen harika bir yaz geçirirsin, çok sağlıklı ve mutlu olursun, ben kaleme gidiyorum, dedim ağlayarak. hayır gitmiyorsun, o çalıp, içinde uyuduğun kalp benim, izin vermiyorum diyerek beni götürüp, kendi kalesine kapattı. yıllarca kaldım orada ve hep ağladım. kapım açılmadı. uyandığımda kurtuldum ancak.

hem sözünü tutmuyor, hem de kötü davranıyor…

bugün eşimle de tartıştık biraz. istemedim tartışmak ama şu an çok hassas. ne desem laf yiyorum. alakasız yerlere götürüyor tartışmayı. sabah babasına kızdım. bazı kartlarımı abd’de bırakıp, bazılarını türkiye’ye götürüyorum. en çok limiti olan kartım, cüzdanımda yok! terler boşalıyor başımdan. birkaç gün önce kaybettiysem, şu an en az $30.000 borcum var. telaşla, eşimin babasını arıyorum kartı kapattırması için. aile hesabımız. kartın bende diyor, kaza yaptığında, cüzdanından almıştım.

o an 3 kere tekrarlanıyor zihnimde bu söz. “cüzdanından almıştım, cüzdanından almıştım, cüzdanından almıştım…”

benim iznim olmadan, benim olan bir şeyi karıştırıp, bana haber vermeden kartımı aldın öyle mi diye soruyorum. çocuk kalpli, bana böyle kötü davranmandan hoşlanmıyorum, kendinde değildin, şu an önemli bir işim var diyip telefonu kapatıyor.

böyle manyak manyak işleri var…

ben de kapatıyorum ama mesaj atıyorum. özür dilerim, hayatım boyunca böyle saçma ve kaba bir şeyle karşılaşmadım, nasıl davranacağımı bilmiyorum, diyorum. o da, kartı kaybettiğini 3 ay sonra fark ettin, bana hiçbir şey söyleme diye yanıt veriyor. sonra defalarca arıyor ama hepsinde yüzüne kapatıyorum ve devamında eve geliyor…

özür diliyor ama iş işten çoktan geçmiş durumda. eşim zaten kötü, bir de bu tartışmayı duyunca hepten çıldırıyor. sadece huzurlu olmak istiyorum ve siz bencil insanlar etrafımdayken bunu başaramıyorum diye ağlıyor.

suçlu bile değilim…

eğer yarınki yolculuk olmasaydı, bugün kendimi öldürmüştüm yine ama neyse ki, annemin yanına gidiyorum. canla başla uğraşacaklar epileptik sorunumu hepten geride bırakmam için. şu an iyi gidiyor. iyi bir çıkış yakaladım. geçen sene alamadığım, bilinçaltı temizliği seanslarına da katılma şansım olacak.

güneş, deniz, kum, bronz bir cilt ve akşam alınan duş sonrası, sallanan sandalyede, köpüşlerle uyuma hayalleri ile çıkıyorum yarın yola…

umarım bu yaz, biraz daha güzel olur.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.