captain america is in trouble.

antihistaminiğin yapacağı uykunun, allah belasını versin. birkaç gündür, yeşillikler üzerinde çok fazla polen yutuşumdan, dün gece antihistaminik almak zorunda kaldım. amacım gece uyuyup, sabah hayatıma normal bir şekilde devam edebilmekti lakin kolumu kaldıramadım. hala da kaldıramıyorum. evde geçiyor, bugün zamanım.

aslında, kameraya alacaktım lego yapımımı ama lego’nun bilir misiniz bilmem, bir üslubu vardır. ilk önce katalog ile kurarsınız, sonra tüm parçaları söküp, bu sefer de, kendiniz yaparsınız. amacım ikinciyi çekmekti ama fark ettim ki, beynim, o kadar iyi çalışmıyor. antipsikotiğin zararları. 3 ay daha böyle olacak.

sadece ilk bölümü tamamladım ve fotoğrafını alabildim böyle olunca. şu an captain america, çok zor durumda. henüz onun aracını birleştiremedim. yarına kadar dayan lütfen yüzbaşı.

bu sabah, güzel bir haberle uyandım aslında. davamın düştüğüne dair, takipsizlik kararı belgem, sonunda elime ulaştı. yarın gidip, ehliyetimi yeniden alacağım.

asla hatırlamak istemediğim bir anım olacak bu başıma gelenler.

uykuda ise, kalemde uyuyarak geçiyor tüm zamanım. acımı, ancak, bu şekilde azaltabiliyorum. tahammül edebilecek, sağlığımı etkilemeyecek düzeyde tutmaya çalışıyorum. kalemin kapısının önünde ise, biri dolaşıyor. konuşmak istiyor ama öfkesinden bir şey söyleyemiyor sanki. kavgamız henüz bitmedi dermiş gibi. arada uyanıp, bir şey daha söyleyecek mi? beni üzecek diye korkumdan, yorganımın altına saklanıyorum. dua ediyorum yapmaması için.

bir yandan da, orada olması gizliden de olsa, hala iyi hissettiriyor. zaten hala şansı var üzümlü kek’in. kaderimiz tamamen onun elinde. 1 dakika sonra gelse, 2 dakika sonra her şeye yeniden başlarım.

üzgün görünüyorum dışarıdan. eşim de üzerine alıyor bu hallerimi. iki akşamdır gelip, yatağıma uzanıyor. bir süre sarılıyor bana. bugün, italya’da ailemle sıkılırım, türkiye’ye senin yanına geleyim mi diye sordu. konuşuruz, bizimkilerin planları ne bilmiyorum, belki o tarihte teyzemler gelir, rahat edemezsin, ben sana haber veririm, dedim.

çünkü üzümlü kek’i doğum günüme kadar beklemek istiyorum. temmuz’da bir planı olur diye beklemeye alıyorum. aslında duyduklarımdan sonra yapmamam gerekir ama içimden bir ses, böyle yapmam gerektiğini söylüyor.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.