after easter.

benim popomu kestiler bugün. hemoroid operasyonu da geçirince, sahip olduğum ve son zamanlarda yaşadığım her şeye şükretmeye karar verdim gün itibarı ile. allah belamı verdikçe veriyor isyan ettikçe. şu an kesiğin acısından başka bir şey düşünemiyorum zaten. uyuşturdu yaparken ama şu an geçti lokal anestezinin etkisi. sızlamaya başladı. ağrı kesici almam için de akşam yemeği yemem lazım. bugünü blogsuz geçmemeye karar verdim ben de, hem üzümlü kek ile rüyadaki konuşmalarımız da kaybolmazdı.

bazen ABD’ye yerleştiğimden beri, her şeyin bu kadar kötü gitmesini, birinin ahını mı aldım acaba diye sorguluyorum. türkiye’den ayrılmadan önce de tek sorunlu olduğum kişi üzümlü kek’ti. çok içten mi beddua etti acaba. çünkü asla istemiyordu ABD’ye yerleşmemi. rüyada zaten kıyamet kopuyor da, rüyadakilerin ne kadarı gerçek acaba diye düşündürüyor beni böyle zamanlarda.

dün çocuk kalpli, sevdikleri ile mutlu bir paskalya geçirir ama üzümlü kek durur mu? bir easter var, bir de after easter. canına okudu çocuk kalpli’nin rüyasında. çocuk kalpli’nin üzüldüğü çok şey vardı ama konu bir türlü bu üzüldüklerine gelmedi. mutlu muydu paskalyan, sarıldın mı sevdiklerine doya doya diye soruyordu üzümlü kek, küs bile şekilde.

bak şimdi…

insanlara senin özleminle sarılıyorum. bunun, hem benim için, hem de sarıldığım insanlar için ne kadar kötü bir his olduğunu, asla bilemezsin üzümlü kek.

ama öfkeli üzümlü kek. geçmişi açıyor yine. insanlara gözümün önünde sarılıp, aşık olduğunu görmesem inanacağım ama maalesef biliyorum tüm yaşananları, diyor.

ben aşık olduklarımı hatırlayamadım şu an, mutlaka beni heyecanlandıranlar olmuştur ama sanırım karşında utandığımdan yalan söylemek zorunda kalmışım, olmayan şeylerin havasını atmışım, erkek arkadaşlarıma hep arkadaş gözü ile baktım ben, asla sahip olmadığım sosyal ilişkilerim oldular kısa bir süreliğine olsa da, şu an bile evliliğim öyle, en yakın arkadaşımla evlendim üzümlü kek, diye yanıt veriyorum. başka heyecanlandıranlar da oldu, olmadı desene, diyor. böyle hiç olmadı, hatta bize baktığımda onlar 1 gün bile hayatımda olmamışlar diyorum.

şu an hangi ülkede, kim bilir kaç kişiylesin acaba demek geliyor içimden ama suratını asmasından bile ödüm kopuyor. ona deli gibi ihtiyacım var. canımı 2-3 gün içinde teslim ederim onsuz. gerçek hayatta hiçbir şey yapmıyor olsa da, rüyada uğraşıyor en azından ama bu bize uzun vadede yine de yetmeyecek. çok değil 2 ay sonra yaz geldiğinde, içimde fırtınalar kopacak yeniden.

kolay değil. son yazdıklarıma cevap gelmeyen her gün, “yooo düşündüğün gibi bir sırrım yok, gayet de seni istemiyorum hayatımda, cevap vermeye bile gerek duymuyorum” anlamı büyüyor içimde. rüyaların gerçekle hiç ilgisi olmadığı yineleniyor. bunu da kaldıracak son gücümü harcıyorum şu an.

eminim bu gece de bunun yerine, popon kesilirken kim yanındaydı tartışması yaşarız. becca geldi. dalga geçti benimle popon çok güzelmiş, birazdan çok yazık olacak, diye. eşim gelmedi kan tutar kokusu ile. eşimin ailesi zaten alınmıyor sağlık binalarına pandemiden dolayı. iş yine becca’ya kaldı ama çok daha zorlarını da yaşadı benimle. sorun bile etmedi. en acısı da, elimi tutuyordu becca kesilirken.

istersen onu hayal edebilirsin, dedi.

keşke öldürseydi de, bunu duymasaydım ondan. zaten ona, üzümlü kek özlemi ile sarılıyorum her gün. bu çok oldu. içimin paramparça olduğunu hissettim. ona karşı öyle mahcubum ki…

asla anlamayacak bunları, asla.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.