mackinac bridge.

her şeyin tamamen donduğu yere sonunda ulaştık. michigan, upper peninsula ve lower peninsula olmak üzere ikiye ayrılır. kuzey ile güneydeki bu yerler, birbirine tek bir köprü ile bağlanır. o da mackinac bridge’dir. köprünün altındaki göl, tamamen donmuş. bir ucundan diğer ucuna yürüyerek geçiliyor şimdi.

mavi buzlar, havanın 1-2 C dereceye yükselmesi ile birkaç gün öncesine göre biraz erimişti ama hala güzel görünüyorlardı.

bu da ben. birazcık da olsa mutlu etti beni buzları görmek. daha önce hiç görmemiştim böyle bir şey. rüzgarın, gölün donması ile kıyıya buz atması sonucu oluşuyor bunlar. mavi rengim zaten, beyaza da karışınca, aklımı kaybediyorum zevkten.

dün çok yorulup, gece iyi uyuyamayınca, bugün biraz sendeledim ama alışmam gerekiyor artık. bir daha uyku ilacı yazılmayacak bana. bundan sonra ne yazık ki böyle. normalde bırakmam sorun değil ama üzümlü kek’le yolları ayırmışken, uykusuz kalacağım. bildiğin mahvoldum. gerçi uyusam da tam bir eziyet olacak. kavga edip duruyoruz. gerçekten anlamıyorum. eğer kafamda yaratıyorsam tüm bunları, antipsikotiğin bunu durdurması lazımdı ama durdurmuyor.

bugün buzların üzerinde, alaska’ya gideceğimiz hayali hatırladım. söz vermişti. düşündükçe gözlerim doluyor. hiçbir hayalim gerçek olmayacak. ne kutup ayılarını görebileceğim, ne de zürafaları, ne noel kutlayabileceğiz onunla, ne de nereye giderse gitsin, çantasına gireceğim.

tüm hayallerim yıkıldı…

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.