çok oldu böyle.

“tek bir söz söyle, ruhum şifa bulacaktır” çocuk kalpli – 16 kasım pazartesi

“ya ama tek bir söz dedim. çok oldu böyle. bak, hala konuşuyor.” – 17 kasım salı gecesi

kadınlardan ve salı günlerinden çok çektim. normalde, hiçbir söylenene kırılmam, alınmam ama hasta olduğum için sanırım çok duygusal hissediyorum. üzümlü kekim üzünce beni dün gece, çok kırıldım. sabahtan beri spotify’da music box kanalını dinleyip, ağlıyorum.

daha birkaç gün önce, sonsuza kadar saadeti bulmuş gibiydik halbuki.

bugün, bu kış neler yapabilirizi konuştuk eşimle. sağlıkla ilgili şeyleri yapabileceğimizi farkettik. nasıl olsa hep evdeyiz. ben sinüs ameliyatı olmaya karar verdim. sonra, dişlerimle ilgili de 2-3 operasyonlu, implantlı, 1 yıl uykuda diş teli kullanmalı bir tedavi sürecim olacak. gayet ağrılı sızılı. onu da başlatacağım en kısa zamanda. nasıl olsa uyuyacak vaktim çok.

tartıştığımız şeylerden biri, uyku ilacımdı üzümlü kekimle. bu yüzden, bugün doktorumu aradım. 10 mg kullanıyorum 5’e inebilir miyim diye sordum. 10 mg şu an epilepsine çok iyi yanıt veriyor, 1 ayda, sadece 1 kez epileptik nöbet geçirdin, türkiye aldığın narkoz sonrası şu an seri bir şekilde geçirmeliydin, demek iyi geliyor, şu an değişiklik yapmayacağız, zamanla daha da alışırsın, dedi.

tamam, ben bunu, üzümlü kek ile dayak yemeden bir konuşmaya çalışayım o zaman.

her gün daha iyi oluyorum hem anlamda. ikinci hastalık çok daha ağır geçti. ilkinin sadece 1 haftası çok kötüydü, o da yoğun bakımlıktı gerçi ama hastaneden de yardım almama rağmen bu seferki çok daha uzun sürdü.

noel’e umduğumdan geç giriyorum ama en az 1 hafta içerisinde tüm süslerim dışarıda olacak. bugün bodrum katına gidip hepsini çıkardım. biraz iyi hissetmeyi bekliyorum sadece, hem yerleştirmek hem de gidip noel ağacımı almak için.

gücümü çok yavaş ve dikkatli bir şekilde arttırmam gerekiyor. yoksa hep başa döneceğim. o yüzden de hemen atlamıyorum. noel bile olsa, temkinliyim. spora da başlayacağım zaten.

bu kış kendi snowboard’umuzu alıp, bulduğumuz tepelerden kayma fikrimiz de var. eşim de kaymayı seviyor. öyle türkiye’deki gibi pistler yok ama tadını çıkarmalık yerler var. dedik bunu yapalım. düşelim, kafamızı gözümü kıralım.

evet.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.