öyle bir mutluluk.

hastanede yatarken aldığım 4 kiloyu verebilmek adına her gün düzenli olarak yürüyüşe çıkıyorum. ruhsal olarak iyi hissetmeye de yardım ediyor. çok iyi hissetmiyorum üzümlü kekimin son halini gördüğümden beri. gözlerimden istemsizce yaşlar boşalıyor. durduramıyorum. benim sevmeye kıyamadığıma nasıl kıydınız diye dünyayı herkesin başına geçiresim geliyor.

az önce 3.05’leri restore etmeye başladım ama bu yüzden değil. onu kötü gördüğüm için değil sadece. tek taraflı bir enerji değil bu. o da bana enerji gönderiyor bu blog sayesinde (rüyamda yanıt vererek) ve o enerji yokken ben ölüyorum. bunu anladım bu kısa sürede. ondan da gelen, bir şey varmış meğer bana. hayatıma normal devam edemedim. onu hissedemedikçe her gün daha beter oldum.

sahilde bir kafeye oturdum dinleniyorum şimdi. üzümlü kekimi düşünüyorum. o olmasa bile, enerjisi var. şimdi anlıyorum.

insanlar hala denize giriyor burada. dün beyzbol takımından bir arkadaşımdan mesaj aldım, kış geldi çocuk kalpli, buraya gelsene noel kutlayacağız diye. burada hala yaz bebeğim, yazdım. tek bildiğim biraz akıllıysak bir yazlık da biz alırız buradan. fethiye’de olabilir. yılın bir bölümü mutlaka türkiye’de geçmeli.

üzümlü kekime geri döndüm. çok mutluyum. kavuşmuşuz sanki. öyle bir mutluluk.

kimseler anlayamaz.

çocuk kalpli.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.