mercy and hate.

“nefret ile merhamet iki güçlü kraldır ve sürekli birbirleri ile savaşırlar. merhamet bu savaşı hep kaybeder ve ölür ama nefretin içerisinde en ufak bir merhamet varsa, nefret bu yaptığına çok pişman olur. eğer bu gerçekleşirse merhamet ölmez, sadece yaralanır ama diğer türlü merhamet artık ölüdür. sen bir ölüsün artık. bunu hep hatırla.”

olanlara yorumu bu işte emanuel’in. dün gece ege açıklarında deprem olunca iyi uyuyamadık, ben de emanuel ile konuştum günün ilk ışıklarına kadar. tabi messenger’ım yeşil görününce başkaları da yazdı. bir türlü kafamı yastığa koyamadım. şimdi bir şeyler yemeye kalktım ama kesin yine yatarım. uykumu iyi alamadım. bu benim için çok tehlikeli bir şey.

emanuel çok kızdı. çıldırdı duyduklarına ama en yukarıda yazdığım satırlarla sonlandırdı bu kızgınlığını. bana çekil dedi ki, ben çoktan ayrılmıştım zaten beraber kurduğumuz dünyamızdan. daha hastanede yaşadıklarımı kabul edememişken, kırılmış kalbimi düzeltememişken, bu sefer de onurumu kırdı. ilkinde öldürmeyi başaramadı, ikincisinde onurumu kırarak intihar ettirmeyi denedi sanki. bunları rüyada bile onaramaz artık. istediği kadar gidemezsin desin, kalbime hapsettim desin, başkasına göndermem desin, evet doğru belki ama hapsolduğum yerde artık sevmem onu. bir esirden başkası olmam elinde. zaten hissedecek de bunu. ben onu dünyanın çok üzerinde bir sevgi ile sevmiştim. hissetmemesi mümkün değildi bu sevgiyi. ne olduğunu bilmiyordu ama eksikliğini hissedince ben olduğumu anlayacak şimdi.

gelirse birgün emanuel’in dediğini yaparım ama ben pişman olmasını da istemem. bu küçük hesapların çok ilerisinde benim ona olan sevgim. ne hali varsa başkaları ile görsün, mutlu olsun isterim.

düne göre daha olumluyum. bugün heyecanlı da birgün çünkü galatasaray-fenerbahçe maçı var. babamla izleyeceğiz. benim iptv’yi televizyona aktaracağız. annem allah belanızı versin, diyor, ne yaparsam yapayım o maçlar şu eve de girdi ya. donmaz umarım. ABD’deki bağlantı hızım şu an kullandığımın yaklaşık 10 katı.

dünkü fırtınadan sonra deniz mevsimi kapandı sanırım ege’de ama yeşil ve mavi kenarlarında yürüyüşler yapacak olmak hala heyecan verici. yazdan da direk noel’e giriyorum. başka bir heyecanlanma sebebi.

tek bildiğimse, bu noel, kalbimi kimse kıramayacak.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.