benim için değerlisiniz.

kafamın içi bomboş. birkaç gündür nerede olduğumu kendime açıklayamıyorum. en son hatırladığım iyi nefes alamadığım. kendime geldiğimde ağustos ayı bitmişti. bitsin zaten. lanet olası ay, bitsin ve asla geri gelmesin.

güçsüzüm ama yoğun bakımda uyutmak için verilen anestezi yüzünden muhtemelen. daha çok sarhoş gibiyim. kanımdaki oksijen doygunluğum düşünce solunum cihazına bağlanmak zorunda kaldım ama hatırlamıyorum nasıl işleme alındım ve orada birkaç gün kaldım. bir süre daha hastanede kalacağım görünüyor. hastaneden sonra da evimde karantinada kalacağım. zehir zıkkım oldu tüm yaz. şu an için müştemilatı düşünüyoruz ama belki zonguldak’daki evime giderim. gerçekten buraya attığımız ranzada yatmak istemiyorum. ne yapsam kurtulamıyorum şu ranzadan ama annem göndermez sanırım zonguldak’a. mecbur bu ufak odada kalacağım.

tüm zamanım da önündeki sallanan koltukta geçer. kardeşim kendi zevkine göre seçmiş üzerindeki kılıfı. şuradan çıkayım, ilk işim, bunu değiştirmek olacak. şuna bak, alakasız güller ve çiçekler. zevksiz. şimdi hatırladım, yoğun bakıma alınmadan önce yine tartıştık biz bununla. virüsü alıp bize getirdin, ya babama bir şey olursa, gelmek zorunda değildin, bir sene tatil yapmazsan ölür müydün diyip çıldırttı beni hastane odasında. kafasına serum direğini fırlattım. isabet de aldı sanırım. emin değilim ama sanki hedefe ulaştı.

yakalanmayın bu hastalığa. herkes 2 hafta geçirip, normal hayatına devam ediyor diye bir şey yok. ciğerlere indiğinde kendinizi toplama süreniz en az 1 ay. ben yoğun bakım da gördüm. belki daha uzun zamana ihtiyaç duyacağım kendime gelebilmek için. eylül’ün sonunda ABD’ye dönmem imkansız artık. 12 saatlik uçuşla kendimi şikago’ya atıp, sonrasında birkaç saat arabayla grand rapids’e devam edecek duruma gelmem kısa zamanda çok zor. zaten fobi de oluştu. iyileşsem bile hala o uçuşta virüs kaparmışım gibi geliyor. ya da şikago havalimanında.

umarım bir daha yoğun bakıma ihtiyaç duymam. hepinize çok teşekkür ederim, merak edip eşime yazmışsınız. hiçbir şekilde kızmadım ama göründüğü kadar rahat bir adam değil o. birilerine olayı anlatırken kafasında daha da büyütüyor mevcut durumu. kötü olmuş. benden haber bekleyin. ben sürekli yazıyorum zaten. inanın, instagram’ım da bile paylaşmadım henüz iyiyim mesajını. ilk buraya geldim.

benim için değerlisiniz.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.