yüzsüzlük hapı.

aynı ruh, aynı hava. 20 gün sonra, yine elimde bir telefon, her an bloke edilmiş miyim diye kontrol ediyorum. saat başı dideral alıyorum. bu hapın “yüzsüzlük hapı” olduğunu okumuştum bir yerde. gerçekten öyleymiş.

mesajlarımda uzun süredir gururdan, onurdan eser yoktu zaten. onları çok geride bıraktım ben çok sevdiğimi anlayınca ama son blokeden sonra bugün yazdığım şeyler ancak bu hapla mümkün olabilirdi. daha beter yalvardım. bloke etme demedim, et ama en azından instagram profilini aç, seni merak ettiğimde oradan bakarım, haberin bile olmaz, bir daha rahatsız etmem seni, stalk programları var, ruhun bile duymaz yazdım. oyuncağın olayım, bir köşede durayım, belki birgün oynarsın, ben noel’de aldığım oyuncaklarımı sonradan anlamlandırırım, sonradan oynayabilirsin, de dedim.

kötü bir şeyin tek iyi yanı budur. kendisinden önceki kötü şeyi unutturur. dünden beri tek düşündüğüm şey üzümlü kekimin lübnan’daki can güvenliği ve huzuru. kalbimi kırmasının bir önemi yok şu an. ilk kez kırmıyor hem. zamanında ben de çok kırdım. ödeşmiş sayılırız. bugün de kırar mı acaba. allahım ne olur bir mucize olsa da bana bir şey yazsa bugün. bugün kırmasa. ona öyle ihtiyacım var ki. hayatımın kıyısına ulaştım. 2 yıldır iyileşemiyorum. keşke kurtarsa beni. çekip çıkarsa bu hastalıktan.

yine de önlemimi aldım kötü bir bloke için. şu anki domain’ini sonsuza kadar sildim. bilsin istemiyorum bu bloğu. ömrüm yeterse, kitabını yazacağım ama yetmezse buraya ulaşamamalı.

Screen Shot 2020-07-21 at 10.57.24

son waffle’ımı da yemeden ölmeyeyim istedim. bugün çilek yok. çünkü çilek alması gereken kişi dün çilek almayı unutmuş.

IMG_9161

gün içerisinde uyumamaya çalışıyorum ama 1 tane daha dideral alırsam sanırım yatağı boylayacağım. zor tutuyorum kendimi. becca bisikletle dışarı çıkma sözü verdirdi. eğer bisiklete binersem bu akşam gene gelecek.

dün geç kaldı. ben ilaçlarımı 7.15 gibi akşam yemeğinden sonra alıyorum. 15 dakikayı buluyor uyutması. yani 7.30’da gerçekten uyumuş oluyorum. 7’de gelecekti normalde. geç kaldı. 7.30’da gözlerimi kapanmak için zor tutuyorken geldi. masala başladı ve ben daha ilk cümlede gittim. sonrası yok bende. öyle olunca bugün yeniden gelmek istedi.

gerçi yaptıklarımı bir duysa, beni masal yapar şu an da. neyse.

çocuk kalpli

 

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.