letter.

bugün günlerden perşembe ve ben seni çoooooook seviyorum üzümlü kekim. hatta şöyle atladığımı düşündüm bu sözleri içimden geçirirken:

IMG_2849

bu zıplayan şahıs benim. bu fotoğraf 2017 yılının ekim ayında italya’da san nicola arcella’da çekildi. üzümlü kekimin libya’ya gidişinden birkaç hafta sonra. böyle zıplamamın tek nedeni ise duygu durumumun bozuk olması. arkadaşımın libya’ya gittiğini öğrendikten sonra mutfaktaki tüm camları kırmıştım hıncımdan. sonra psikiyatristim birkaç farklı ilaç denemeye çalışmıştı üzerimde. sonuç bu fotoğraf.

o günler zordu benim için. tam böyle planlar içerisindeydim. istanbul’da bir şekilde denk gelecektim. birgün bir baktım kuş olup uçtu gitti üzümlü kekim. hem de çok tehlikeli yerlere.

benim avrupa’da en çok seyahat ettiğim ülkedir italya. herkesin lanet bir ülkesi vardır ya, gitmek istemez ama sürekli orada alır soluğu. benim italya’dır bu ülke. bu fotoğraftan 3 ay sonra noel tatili için yine italya’daydım. orada başladı bu nöbetler. yani 3 ay önce bu fotoğraftaki yerde zıpladım ama 3 ay sonra aynı ülkede yere çakıldım…

bu bloğu becca’nın 3 yaşındaki veledi lazarus ile yazıyorum. benimle birlikte tuşlara basmak istiyor. poposunu ısırmama çok az kaldı. dün gece onlarda kaldım. bu gece de burdayım. akşam aslan kral’ı izledik beraber. çocuklar çok mutlu oldu benimle izledikleri için. bu akşam başka bir çizgi film izlemeyi düşünüyoruz. iyi oldu bu değişiklik. bana iyi geldiğini hissediyorum.

bugün lazarus’un izin verdiği kadar kartpostal çalışmalarımı hızlandıracağım. haftasonuna kadar 2 kartpostalı yazıp, haftaya 2 fotoğrafın arkasını daha yazmayı düşünüyorum. planlarımı yaptım. bir tane arabada yolculuk ederken var ona şu 3.05’i yazacağım:

yoldayım ve yollar hakkında bildiğim tek bir şey var; hep sana çıkarlar. başka bir yere gittiğini düşünürken bir bakmışsın, yine sana gelmişsin. bu dünyada en çok onları sahiplendiğin için sanırım, onlar da seni yalnız bırakmıyorlar.

diğer bulduğum fotoğrafa da oyuncağın olabilir miyim 3.05’ini işte. harry potter’da bir mektup sahnesi vardır. harry potter’ın akrabaları onu hogwarts’a göndermemek için okuldan gelen mektubu yırtar atar, sonra gelmeye devam eder mektup, onları da yırtar atarlar. en sonunda eve kıyamet gibi mektup yağar. hatta durun bulayım o sahneyi:

ona benziyor. arkadaşım 1 mesajı bloke etti, 2 mesajı bloke etti derken şimdi evine kartpostallar yağıyor. gerçi ailesi alıyor şu an ama anlayışla karşılarlar diye düşünüyorum. kızınız bana küstü ve beni süründürüyor işte, sonunda aklımı yitirdim ve bu hale geldim. bu çok net.

tek üzüldüğüm aklımın 5 yıl sonra başıma gelmesi. 1 yıl sonra gelseymiş belki biraz da olsa şansım olurmuş. şimdi imkansızdan zorluyorum bir şeyleri. o zamanlar bir şeyler de eksikti ama. benim astral dünyam 22 yaşımdan beri var. o ilk defa bu kadar içinde o dünyanın. o zamanlar orada değildi. gerçi bugünlerde de hep kızgın. dün oyuncak 3.05’imi de kızgın cevapladı. benim oyuncağımsın ama başkaları oynuyor seninle, diye bozdu yine beni. üzüldüm öyle diyince. tamam benim oyuncağımsın ama dikkat et biraz, çok aptalsın beni deli ediyorsun diye daha az kızdı. ama sonuç olarak sürekli kızdı, kızıp duruyor bugünlerde.

beni bir şey hakkında uyarıyor sanki ama ne olduğunu bir türlü bulamıyorum. hislerim de bir şeyi göremediğimi söylüyor ama bir türlü çıkaramıyorum. göremediğim şey de harry potter’ın mektupları gibi, ben göremedikçe evime yağmaya devam ediyor sanki…

mutlu perşembe’niz kutlu olsun,

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.